Artık bu günlerde en çok duyduğumuz şey "komşum koronalı" veya "yan sitede koronalı varmış" veya "kapıcım korona olmuş", "Şu akrabam, arkadaşım, yakınım korona tersti pozitif çıkmış ne yapalım"… Bize en çok sorulanlar arasında ben de bu konuyu kendi bilgim ve gözlemlerimle açıklamak ve sizi bu yönde bilgilendirmek istedim…

Bir kere şunu artık kabul etmeliyiz, bu hastalık artık çok yaygın ve her an bize de bulaşabilir. Ne kadar çok izole olsak da, ne kadar her şeye dikkat etsek de bir anlık gafletle bu hastalığa yakalanabiliriz. O yüzden korona pozitifli yakınımıza yaklaşırken empati yaparak yaklaşmak zorundayız. Bizde corona pozitif çıksa, insanların bizden cüzzamlı gibi kaçmasını, bizimle hiç konuşmamasını, evin kapısının önünden bile geçerken tedirgin olmasını, bize korkan gözlerle sanki yarın ölecekmişiz gibi acıyarak veya "bize de bulaşır mı" diye korkarak bakmasını ister miyiz? Bence istemeyiz, o yüzden de biz de bu dostlarımıza, akrabalarımıza o şekilde bakmamalı ve o şekilde davranmamalıyız.

Aslında bu hastalık bulaştığı yüz kişiden yetmişinde hiç belirti vermeden bulunabiliyor. Biz herkeste bu hastalık varmış gibi önlem almalıyız. Yani corona pozitifli hastaya yaklaşımla, diğer insanlara yaklaşım arasında aslında çok fark da yok. Yani maskemizi takacağız, aramızda bir buçuk metre mesafe koyacağız, onun da maske takmasını isteyeceğiz, ondan sonra 4 dakikayı geçmeyecek şekilde sohbet edip hal hatır sorabileceğiz. Evine girmemiz, aynı ortamda bulunmamız, aynı masada bulunmamız olmayabilir zaten bunu diğer insanlarla da aynı şekilde yapmak zorundayız…

Kaldı ki gerekli önlemi alan çift maske kullanan bir çok pozitif kişi günlük yaşamlarına devam etmekte ve belirti göstermediği için de rapor veya tecrite gerek duyulmadan yaşamlarını sürdürebilmektedir. Sağlık çalışanlarının yüzde sekseni bence pozitiftir, o zaman hiç sağlık hizmeti de almamamız gerekir.

O zaman ne yapıyoruz, mutlaka covit pozitif tanısı almış komşumuzu, akrabamızı, dostumuzu sık sık kapıdan ziyaret ediyoruz,  bir ihtiyaçları varsa gideriyoruz, onları daha sıklıkla telefondan arıyoruz, asla toplum dışına itilmesine, yalnızlık hissetmesine, dışlanmış hissetmesine izin vermiyoruz, karantina günlerini sorunsuz atlatmasını sağlıyoruz…

Böyle yapınca kendisini kişi değerli hissediyor, evde kalmaya, izole olmaya devam ediyor. Eğer böyle yapmazsak kişi dışarı çıkar, hastalığını saklar, daha çok insana bulaşmasına neden olur, hatta bunu özellikle yapar çünkü bulaşıcı hastalık taşıyan kişi eğer ilgi görmez ve dışlanırsa kendisi gibi olan insanları çoğaltmaya çalışır. Bu duyguyu ona vermemek için covit pozitifli kişilere öncekinden daha ilgili ve duyarlı davranmak zorundayız. Bunun geçici olduğunu, dinlenirse, beslenirse, moralini yüksek tutarsa daha çabuk atlatacağını söylemek zorundayız.

Bu durumda en iyi şey, en iyi şekliyle empati yapmaktır. Biz hastalansak, evden çıkamasak, arkadaşlarımızın, komşularımızın, akrabalarımızın nasıl davranmasını isterdik… Bu sorunun cevabı neyse lütfen öyle davranalım, korkmadan, çekinmeden ama gerekli önlemleri alarak abartmadan akıllıca davranarak…

(Ozanca sağlık mobbing politika kitabımdan)