Soru bu şekilde sorulursa tabi ki aileler kartal olsun isterler, acaba çocuğumuzu biz nasıl yetiştiriyoruz? Zaman zaman beğenmediği konularda fikrini söyleyebilen bir kartal mı yoksa her dediğimizi yapan bize karşı gelmeyi asla aklından geçirmeyen tavuk mu?

Kapitalist dünya insanları daha çok sömürmek, daha çok verim elde etmek, sırtından daha çok para kazanmak için bizi tavuk bireyler yetiştirmeye zorlar. Bunu ya aile içinde hiyerarşiye uydurarak yapar ya da burada yapamazsa okullarda, yurtlarda bilhassa da dini veya siyasi tarikat yuvalarında kanatlarımızı kırpıp uçmamızı ve emir almaya alışmamızı sağlayarak bizi modern bir köle halinde tutunmamızı sağlarlar.

Ayrıca basın, televizyon gibi unsurlarla tamamen beynimizi yıkayarak kafamızı kaldırıp gerçekleri ve özgür dünyayı tanımamızı engellerler ve tavuk olarak boyun eğmiş inandırılmış bir şekilde yaşamımızı sürdürmemizi isterler. Hatta bazen bu da yetmez. Stalin'in yaptığı gibi tüylerimizi yolup bizi iyice aç ve çaresiz bırakıp, bir kaç mısır tanesi vererek peşlerinden koşmamızı beklerler. Biz de hala daha tüylerimizi yolanın, bizi aç bırakanın o olduğunu bilerek veya bilmeyerek ona boyun eğmeyi, her dediğini yapmayı sürdürürüz.

Hele bu olay 2 kuşak sürse 3. kuşak zaten kabullenir ve boyun eğmeye devam eder. Bir çok krallık, padişahlık bu şekilde kula kulluk ederek sürmüştür. Günümüzde modern krallar olan kapitalist düzenin kurucu aktörleri de insanları tavuk halde kalmasını asla kartallaşmamasını kartallaşırsa aç kalacağını öldürülebileceğini kaybolabileceğini söyleyip korkuturlar ve gönüllü tavuk kalmasını sağlayabilirler.

İşte şimdi herkesin korktuğu 2000 doğumun üzerinde olan Z kuşağı da bu çelişkiler var, hem kendilerinden önceki iki kuşaktan gelen kartallar ve tavuklar arasında kalıyor hem de iletişim çağında kendinden önceki kuşaklardan bağımsız farklı bir karakter geliştirebiliyor. Kartal veya tavuk olma tercihini ailenin ve otoritenin isteğine göre değil kendi tercihine göre kullanmak istiyor, bu da başta otorite olmak üzere tüm toplumu hem endişelendiriyor hem de korkutuyor. Çünkü yeni Z kuşağı çocukları kendilerinden önceki kuşaklar gibi ne tavuk gibi boyun eğiyor ne de kartal gibi açlığı, hapsi, öldürülmeyi, yalnızlaştırılmayı göze alıp cesurca davranıyor, bambaşka davranışlar içinde görülüyor.

Hiç ummadığımız yerde ummadığımız bir tepki verebiliyor, çok daha gerçekçi, akılcı, ayakları yere basan kararlar alabiliyor veya umulmadık korkaklık içinde bazen de sinmiş bir pısırıklık içinde olabiliyor. İşte bu kestirilemezlik belki de değişen dünyaya uyum sağlamanın bir gereği, hayatta kalmanın bir sebebi olarak da ortaya çıkabilecek.

Evet biz çocuklarımızı ya kartal gibi hür bağımsız korkusuz her şeyi göze alır bir şekilde yetiştiremiyoruz çünkü ne kadar özensek de tavukluktan kurtulamıyoruz, halbuki bir tavuk asla kartala anne babalık yapamaz. Ama özenebilir. Ama iletişim çağında çocuk anne babasından değil iletişimden her şeyi öğrendiği için kartal olmayı becerebiliyor. O yüzden belki de sosyal medya yasaklanmak isteniyor. Hep tavuk kalsınlar diye…

(Ozanca sağlık mobbing politika kitabımdan)