Pandeminin başından beri tüm sağlık çalışanlarının ve bunları temsil eden sivil toplum örgütlerinin en baştaki isteği sağlık çalışanları Koronadan dolayı vefat ederse -ki bu olasılık normal bir insana göre on kat hatta on iki kat daha yüksek- geride kalan çocukları, eşi mağdur olmasın diye meslek hastalığı veya görev şehidi sayılmasıydı. Sanırım artık bu kadar bağırmaya nihayet iktidar sesimizi duydu ve bu konuda çalışma yapmaya ve biran önce bu mağduriyeti gidermeye karar verdi.

Bu niçin önemli, şu nedenle birincisi, sağlık çalışanları kornaya kendi dikkatsizliklerinden veya ihmalkarlıklarından değil, görev icabı sürekli koronalı hastalarla uğraştıkları için virüs yükünün artması yani karşılaştıkları virüs miktarı çok olduğu için hastalanıyorlar ve ölüyorlar, sakat kalıyorlar. Çünkü en donanımlı malzemeyi de kullansak koruyuculuğu % 95 yani % 5'lik bir zafiyeti var, normal insanlar için çok düşük olan ve normal yaşamda hasta etmeyen bu oran havada sürekli covit -19'un olduğu bir alanda birime sebep oluyor ve virüs yükü arttığı için sağlık çalışanları hasta oluyor.

İkinci olarak bize koruyucu malzeme diğer ülkeler gibi kat kat verilmiyor, bu da hastalık riskini arttırıyor, bu da devletin ihmali olarak görülebilir, nasıl verilmesini gerektiğini merak edenler Çin sağlık çalışanlarının nasıl giyindiğinin videolarını izleyebilirler.

Üçüncüsü normalde ağır ve tehlikeli iş yapan sağlık çalışanları en fazla 40 saat çalışması gerekir, bu OECD ülkelerinde 34 saate indirilmiştir. Pandemi zamanı ama bizde olması gerekenin dörtte biri kadar sağlık çalışanı olduğu için, bizde çalışma saatleri 72 saate çıkarılmıştır, bu da uykusuz, yorgun olan sağlık çalışanlarının bağışıklık sisteminin çökmesine ve bu yüzden de hastalığa kolay yakalanmasına sebep olmaktadır.

Dördüncüsü beslenme yetersizliği, devlet ağır işte çalışan personeline vermesi gereken dengeli 4000 kalorilik sağlıklı yemek yerine uyduruk, buruşuk, marullu ve en adi kaşarın zar gibi doğranmış kaşarını ve onun yanına da GDO'lu mısır şurubundan üretilen hiç bir besleyici değeri olmayan, sözde meyve suyunu vermektedir. İyi beslenemeyen, dışarıdan beslenmek için de hem vakti hem de parası olmayan sağlık çalışanlarının bağışıklık sistemi düşmekte ve bu yüzden de çok daha fazla hastalanmaktadırlar.

Beşinci sebep kanunlarımız, 15 yılını doldurmayan memurun vefatından sonra eş ve çocuklarına maaş bağlamamaktadır. Ölen kişilerin eşi ve çocuğu bir de ölümden sonra geçim sıkıntısı çekmektedir. Sağlık çalışanı kendi canı pahasına mücadele ederken, kendisine bir şey olursa geride kalanların mağduriyetini de düşünmek zorunda kalmaktadır. Bunun olmaması için meslek hastalığı veya görev şehidi sayılmalıdır. Görevi sırasında trafik kazası veya kalp krizi geçiren polis ve asker nasıl şehit sayılıyorsa aynı şekilde sağlık çalışanlarının da en azından bu dönemde şehit sayılması gerekmektedir.

İşte temel olarak bu gibi sebeplerden ve daha bir çok sebepten sağlık çalışanın vefatı görev şehidi olarak görülmelidir. Neredeyse tüm uygar dünyada olduğu gibi… Çok geç kalmış bir girişimdir, 10 aydır tüm sivil toplum örgütleri bu konuda seslerini duyurmaya çalışmış ama ancak seslerini duyurabilmişlerdir. Bunca minnet duydukları, üzerlerinden bir siyasi puan topladıkları sağlık çalışanlarına bunu bile çok görmüşlerdi. Ama geç de olsa karar aldılar, en azından ölüm sonrası sıkıntımız giderilmiş oldu, bir de ölüm öncesi önlemler düzeltilse çok daha iyi olur diye düşünüyorum. Sağlık çalışanları bu kadarını hak ediyorlar sanırım…

(Ozanca sağlık mobbing politika kitabımdan)